Pierwsze pisane wzmianki o Stronnie pochodzą z 1315 roku. Była ona miejscowością podobnie jak Wudzyn i Wudzynek wsią rycerską, czyli że ich właścicielami byli dziedziczni rycerze. Stronno leżało na terenie kasztelanii wyszogrodzkiej. Z dokumentu księcia inowrocławskiego Przemysła z 6 kwietnia 1315 roku dowiadujemy się, że Jarosław z Płonkowa sprzedał koronowskim cystersom wieś dziedziczną Stronno za 70 grzywien toruńskich.
Do tej pory Stronno pozostawało własnością rodziny Pomianów. Ów sprzedawca Stronna był kasztelanem słońskim a następnie bydgoskim w latach 1305-1314.
Akt sprzedaży został dotatkowo potwierdzony w 1353 roku przez króla Kazimierza Wielkiego.
Pierwotnie Stronno znajdowało się na terenach zwanych dzisiaj Debową Górą, jednakże po pożarze który strawił budynki, cystersi przeniesli osadę na teren dzisiejszej miejscowości.
W drugiej połowie XIV wieku cystersi pobudowali w Stronnie (nazwa pochodzi od tego że osada ta znajdował się trochę z boku szlaków handlowych czyli na stronie, drewniane domy dla swoich robotników folwarcznych i kmieci.
W obecnym centrum wsi został wykopany rów odwadniający, osuszjący okoliczną łąkę. Postawiono tam także wiatrak czyli młyn.
Ciekwaostką dotyczącą Stronna może być to, że jak głosi stare podanie gościł w tej wsi przez jedna noc król Polski Kazimierz Wielki, który znajdował się na polowaniu w okolicznych lasach.
Stronno przez cały czas swego istnienia należy do parafii Wudzyn.
W 1890 r. wieś liczyła 275 mieszkańców, w tym 152 wyznania ewangelickiego i 123 wyznania katolickiego. Obecnie jest tu 810 mieszkańców (2011 r). Na obszarze 544 ha znajduje się 70 gospodarstw rolnych.
W 1907 roku władze pruskie wybudowały szkołę w której uczono oczywiście tylko po niemiecku.
Także w tym czasie wielu mieszkańców zrzesza się w Związku Ludowym który ma na celu krzewienie polskiej kultury i języka. Fundują oni sztandar dla kościoła w Wudzynie.
Po I wojnie światowej powstają liczne oraganizacje społeczne tak w Stronnie jak i innych miejscowościach.
Na początku lat 30 XX wieku zostaje otwarta tzw. kolej francuska łącząca Bydgoszcz z Gdynią przez Chojnice. Jedna ze stacji mieści się właśnie w Stronnie. Ułatwiało to bardzo podróż, szczególnie do Bydgoszczy.
Po wybuchu II wojny światowej, w dniach 3,4 września 1939 roku pododziały Wojska polskiego z 29 Dywizji Piechoty toczyły walki z wojskami niemieckimi w lasach pod Stronnem. Zginęło wielu żołnierzy polskich. W tym cała załoga działek 35 p.p.
W ostatniej bitwie pod Stronnem poległo 20 żołnieży WP, w tym 9 znanych. Pochowano ich na wspólnym cmentarzu w Wudzynie razem z prochami około 800 osób pomordowanych na niedalekiej Dębowej Górze.
Lista znanych poległych żołnierzy w walkach pod Stronnem:
1. Borysewicz Jan - podporucznik rezerwy
2. Czajka (imie i stopień nieznane)
3. Mironowicz Stefan - podporucznik rezerwy 34 p.p., poległ 4.09.1939 r.
4. Piotrowski ( imię nieznane) - plutonowy, dowódca drużyny łaczności
5. Spott Edmund - podporucznik rezerwy, poległ 4.09.1939 r.
6. Stern Filip - porucznik rezerwy, poległ 4.09.1939 r.
7. Tarnowski Wacław - porucznik artylerii 35 p.p., poległ 4.09.1939 r.
8. Zając Jan (imię i stopień nieznane)
9. Szymański ( imię nienzane) - st. sierżant, ordynans dowódcy pułku.
W zachodniej części Stronnia znajdują sie pozostałości cmentarza ewangelickiego z przełomu XIX i XX wieku.
W 1968 roku została zbudowana Szkoła Podstawowa im. Marii Curie Skłodowskiej.
Wszystkie lasy należące do leśnictwa Stronno zaliczane są do strefy lasów chronionych.
W centrum wsi znajduje się figura przydrożna z inskrypcją "Serce Jezusa uczyń serca nasze według serca Twego", postawiona ona została z inicjatywy mieszkańców w 1949 roku.